Facebook Sundays

Dahil nasa ospital ako uli pagkatapos ng 1 buong taon, may mga bagay na kailangan akong uling mag-adjust. Syempre, isa na dyan ang pagbawas sa aking pag-internet. Araw-araw ko pa rin namang nache-check ang e-mail ko at balitang NBA pero dahil na rin sa limitasyon ng server ng PGH, di na ko nakakapag-Facebook sa regular na araw. Sa buwang ito, ang regular kong araw ay Lunes hanggang Sabado, alas-7:30 ng umaga hanggang alas-10:30 ng gabi. Kaya linggo na lang talaga ang aking oras sa FB.

Kaya't laking gulat ko nang nakatanggap ako ng isang litrato nung makalawa na akala ko ay picture na kasama ako dahil may "tag" (kung di niyo alam ito, di kayo nag-fa-Facebook). Yun pala ay larawan ng babasaging bride at groom na nakasakay sa kotse at may mga katagang nakasulat na "Mark this date: May 16, 2010".

Ito ay ang araw ng pag-iisang didib nina Mark Joseph "Trillanes" Avendano at Cheryl Gryne Carino. Sa pagkakabilang ko, 8 taon na silang magsing-irog kaya siguro mainam na para sila'y magsama na (eight-year itch?). Mapalad ako na ako'y imbitado, at ayon kay Cheryl, imbitado din ang mga ka-grupo niya (Tony Carlos, Heidi Castillo, Jemar Castillo! etc.), mga ka-grupo ni Mark (Bong Arcilla, Leslie Asuncion, Mary Fe Asuncion! etc.) at mga ka-grupo kong celebrity (Heidi Barola, Mildred Bolisay at Rodelie Banico). Ito na ata ang pinaka-malaking pagtitipon ng mga 2004A. Yung sa kasal nina Aris at Michelle nung Enero, marami ang pumunta kaya excited ako para dito para makumusta sila sa kanilang mga buhay-buhay. Ibabalita ko ang mga pangyayari pagkatapos ng nasabing pangyayri.

Sa linggo pa susunod kong pagbisita sa FB. Excited ako kung anong sorpresa ang naghihintay sa akin.

Hallu

Sa mga unang araw ko sa PGH, naging hamon sa akin sa pagsabay sa tawag ng pangangailangan ng institusyon. Malaki na ang inaasahan sa akin dahil ako'y isa nang Consultant (ngunit alila pa rin). Marami din akong nakasalamuhang mga tao dito, at sa kabuuuan ay mababait naman sila. Syempre, may nakabangga din akong mga 2004A na nais kong ibalita sa blog na ito.

Una kong nakita si Maan Festin, na kakatapos lang mag-OB Gyne dito. Kumukuha sya ngayon ng Sonology Fellowship Training at mag-e-exam sya sa mga susunod na buwan ngayong taon. Good Luck Maan! Habang nag-rounds ako, nakita ko rin si Joey Guerzon, na nasa Family Medicine. Di nya ata ako nakilala, kasi mas kalbo gupit ng buhok ko, kaya di kami nakapag-kumustahan.

Pasyente ko sa Dialysis naman ang tatay ng isa sa ka-Grupo ni Joey, si Joee Gloria. Kaya tuwing miyerkules, nagkikita kami. Di pa sya nagsisimula ng Training para alagaan ang tatay niya. Sana makapagsimula na siya. At habang nasa Dialysis ako ay nakita ko rin si Ryan Cablitas na nasa Urology naman. Nagtatahi ako ng kinabit kong IJ Cathter nang nagkausap kami ng konti at kinurot pa pisngi ko, dahil nga tumaba ako.

Hay! Maliit talaga ang mundong ginagalawan ng Duktor! Sa susunod na blog ay kumustahin natin ang mga nag-Fe-Fellowship na gaya ko. Babu!

Paalam TNSA?

Una, salamt sa Poong Maykapal sa pagtulong sa kin nitong nakaraang mga linggo. Talagang sa kanya, walang imposible! Sa lahat ng nagdasal sa aking pagpasa sa PCP Diplomate Exam, maraming salamat po!

Salamat sa mga nagpahayag ng pagkatuwa sa aking pagpasa: Gidget, Dr. Zamora, Koya Jay, Marz (sana maka-Gastro ka na), Mama Lerms (Mag-exam ka na rin sa 2011), Doc Allen, Yen, Cons (Good Luck sa IM), Sigrid (Ikaw din), Bart, Dr. Santos, Dra. Dial, Aven, Lambert, Andrew, Dra. Paragua, Dra. Luspo, Boss Rods, Boss George at sa mga bumati sa FB!

Salamat din sa PGH Section of Nephrology sa pagbigay sa kin ng oportunidad na maging bahagi na kanilang pamilya. Sana matupad ko ang aking tungkulin para magkatotoo ang aking pangarap na maging Nephrologist!

Salamat kay Aris, na nag-imbita sa akin nung enero 9 sa kanyang kasal sa Betis, Pampanga. Isang karangalan ang makasama ako para masaksihan ang nasabing pangyayari.

Salamat sa aking Mommy & Daddy dear, kay Dice, Buks, Jong & Juax. Kaya Nanay, salamat sa pag-aruga po sa akin, ngayon ako naman po ang mag-aalaga sa inyo.

Huli, ngunit mahalaga din sa kin, si Rhinel. Honey, mahal na mahal kita. Di ako perpektong tao ngunit tinanggap mo ko bilang ako. Sana mapalago natin ang ating pag-ibig at magkaroon ng magandang pamilya!

Application

Gusto ko maging Nephrologist, o spesyalista sa Bato (Kidneys) dahil gusto kong mapangalagaang maigi ang natitirang bato ng aking Nanay. At dahil di ako pwede nitong taong ito, nag-apply ako kamakailan para magsimula sa 2010.

2 lang ang inaplayan ko: UST at PGH. Bakit? Bukod sa magandang mga programa, naisipan ko na magkakaroon ako ng exposure sa isang kapiligirang nagtuturo. Kasi, nung ikalawang taon ko sa IM, biglang kong natanto and kahalagaan na magturo di lang sa pasyente, kung di ng mga kapwa ko Duktor at mga gustong maging Duktor. Kung tutuusin di ako matatapos ng Medisina kung walang mga Duktor na nagsilbing Guro sa aking Pamantasan.

Nung huwebes ay natapos na ang exam at interview ko sa UST. Medyo okay naman, 5 kaming aplikante para sa 3 slots. Sana matanggap, ngunit kung hindi, wala akong magagawa. Para ka lang nangliligaw sa 1 babae at marami kayong nanliligaw. Kung di ka pinili, pasensya ka. Sa susunod na buwan sa PGH naman ang exam ko. Positibo ako na matatanngap ako dito. Kung di pa rin, may Plan C ako...

Update

Kumusta? Siyempre TNSA Online ito kaya pagkakataon ko na magbigay ng ilang balita ukol sa ating mga kasamahan sa 2004A:

• Ikakasal sa susunod na buwan (Oktubre 5 kung di ako nagkakamali) ang "Boss" ng 2004A, na si Dr. George Bodegon kay Dra. Minet Barsana. Wishing you well sa iyong buhay-pag-aasawa at pagbuo ng pamilya!
• Hindi na lang si Papsy Butch ang TV personality ngayon sa ating grupo, dahil nung huwebes,Setyembre 24, ay ininterview si Dra. Heidi Barola (Go Bakola!) bilang kasama sa "Kapusong Totoo" segment ng 24 Oras. Siya ang nag-clearance ng mga batang may luslos na inoperahan sa Phil. Childrens Medical Center. Sinubukan kong maghanap ng video link ngunit nabigo ako. Hindi man lang nilagay sa homepage ng GMA Kapuso Foundation, tsk tsk.
• Nakita ko rin si Dra. Rodelie Banico sa UST para mag-apply ng Fellowship dun. Binigyan pa niya ako ng maikling tour sa paligid ng Ospital. Sana matanggap ako at magiging Senior ko sya, hehe.
• Nagkausap din kami saglit ni Dra. "Inspector" Mildred Bolisay pagkatapos ng POGS In-Service Exam nila. Ito ang unang pagkakataong nagkita kami mula nung siya ay kinasal nung Hunyo. Pinakilala ko rin sa kanya si Rhinel, na nag-exam din nung Setyembre 20.

Hanggang sa susunod na pagbalita. Pagdasal natin ang mga nasalanta ng bagyong Ondoy at sana huwag munang magkaroon ng bagyo sa mga susunod na araw.

Tsk Tsk

Setyembre 26, 2009, Sabado: isa na siguro sa pinakanakakilabot na trahedya na umalanta sa kalakhang Maynila. Ang lakas ng ulan na dulot ng bagyong Ondoy ay nagdala ng matinding baha na umabot lagpas bahay lalo na sa mga lungsod ng Marikina, Pasig, Cainta at iba pa. Pati ang mga dating di naaapektuhan ng baha, nakatikim din. Di katakataka na ang aking pinakamamahal na Med School ay nalunod din sa baha (dahil tabi ng ilog San Juan). Ngunit, base sa mga kwentong naririnig ko at sa mga video na nakita ko (tulad nito), terible ang naging karanasan ng lahat ng na-trap sa Ospital!

Wala ako sa Maynila habang nangyayari ang mga ito. Halo-halo ang aking nararamdaman habang ako'y nanonood sa TV ng mga pangyayari. Una, alalang-alala ako dahil sa Bacood (ang dati naming tirahan at kung san andun Lola ko), lagpas tao na ang baha at sinusubukang tumawag ng Rescue ang Mommy ko, ngunit walang dumating. Buti na lang, di na tumaas ang baha.

Pangalawa, galit ako dahil nga gabi nang nagsimula ang rescue ng NDCC. Pagkakataon nang magpasikat ni Giba Teodoro (pati na rin si GMA) ngunit di ko nagustuhan ang diskarte niya dahil napakabagal ng pagkilos niya. Kung tutuusin yung commercial niya sa TV ay tungkol sa "disaster preparedness". Paano ka magiging handa kung kakaunti lamang ang rubber boats na pwedeng gamitin para sa pag-rescue? Oo nga pala, nasa bulsa na ng Boss niya ang pera ng Bayan kaya walang mapag-gastusan! Pweh!

Pangatlo ay pangamba. Pandemic, banta ng terorismo at digmaang nuklear, tapos matitinding kalmidad tulad nito. Malapit na nga bang matapos ang mundo? Sinisingil na ba tayo ni Inang Kalikasan (sa tingin ko, kung oo man interes pa lang ito)? Ang magagawa ko na lang ay magdasal.

Ngunit ang huli ay pag-asa. Pag-asa na mas magiging handa tayo sa susunod. Pag-asa na mas magiging malapit tayo sa Panginoon. At pag-asa na magagamit natin ang pangyayaring ito sa pagpili ng mabubuting pinuno sa susunod na taon. Kung di man mangyari ito, kaawaan na lang tayo ng Diyos!

Long Time

Simula nang dumating ako sa Pilipinas ay di ako nakatala ng blog. Napaka-busy ng aking mga akitibidades, kaya't kahit gusto na akong pabalikin ni Tita Mila sa US ay di ako maka-oo dahil marami pa akong inaasikaso.

Inuna ko na syempre ang aking pag-ayos ng rehistrasyon sa pagboto sa susunod na taon. Pumunta na ako sa opisina ng COMELEC sa Mandaluyong para magpalipat ng presintong bobotohan. Madali naman ang naging proseso at hindi impyerno. Ang mga hakbang ng pag-rehistro ay nasa website ng COMELEC. Yun nga lang, para magka-voters ID ako, maghintay ako ng matagal-tagal na panahon!

Taliwas ito sa pagkuha ng ma kopya ng dokumento sa PRC. Siksikan ang tao, di mo alam saan ang pila at napaka-init kahit umuulan ang panahon! Tapos, kailangan ko pang balikan sa sumunod na araw. Kung gusto ko ng same day at sa loob ng isang oras, may dagdag na bayad! Aaaargh!

Dalawang kaarawan na rin ang aking nasaksihan. Una na dito syempre ang kaarawan ng aking pinakamamahal na Nanay noong Agosto 30. Ako rin ang nagsilbing emcee/game-master at videographer (utol ko naman ang photographer) sa nasabing okasyon. Masaya ang lahat ng pumunta, medyo naging senti lang nung nagsalita ang aking Mom at mga Tito/Tita ko. Ang pangalawa ay kamakailan lang sa Tiendesitas, ang unanag kaarawan ng aking pamangkin na si Johann Maddux. Nag-video din ako dun at inaayos ko na ang DVD ng nasabing okasyon.

Nagbigay din ako ng mga pasalubong sa mga tao sa Ospital at Nephro Systems. May nakita na rin akong ilang mga kaibigan dito ngunit di pa kasama dito ang mga Slackers kung kaibigan dahil iba-iba ang kanlang mga duty.

Huli, ngunit pinaka-importante ay ang pagkita namin uli ng aking pinakamamahal na si Rhinel. Bonggang=bongga syempre mga pasalubong ko at nagbigay din ako ng regalo para i-celebrate ang aming ika-apat na taon bilang Doktor at ika-anim na taon simula nang UNA KAMING NAGKAKILALA! Ngayong linggo, pupunta siya dito sa Maynila para mag-in-service exam. Sana maka-gimik kami.

Hanggang dito na lang muna. Madami pa akong aayusin...